Inleiding tot het productieproces van scheepsankerkettingen - Deel 2

IV. Warmtebehandelingsproces

1. Afschrikken en temperen

- Ankerkettingen moeten een afschrikking bij 900 ℃ en een tempering van 600 ℃ ondergaan om de sterkte en taaiheid te verbeteren.

- Onderzoek wijst uit dat de slijtvastheid het beste is bij afschrikking bij 860℃, terwijl het verhogen van de ontlaattemperatuur het gehalte aan naaldachtige α-ferrietfase zal verminderen en het cementiet zal veranderen van plaatachtig in korrelig.

2. Optimalisatie van warmtebehandelingsparameters

- De houdtijd tijdens het temperen heeft een aanzienlijke invloed op de prestaties. Het heeft een merkbaar effect als de houdtijd minder dan 30 minuten bedraagt, maar het effect wordt kleiner als het langer dan 30 minuten duurt.

- De warmtebehandelingsapparatuur moet voldoen aan eisen zoals goede prestaties op het gebied van warmtebehoud, goede uniformiteit van de oventemperatuur en de aanwezigheid van een meerpuntstemperatuurmeetsysteem.

V. Kwaliteitsinspectie en -verificatie

1. Trekproef

- Het volledige ankerkettinggedeelte (ook wel "shots" genoemd) is ongeveer 27 meter lang en ondergaat een trekproef waarbij het weerstaan ​​van tienduizenden tonnen kracht vereist is.

- Een automatische trekmachine rekt alle schakels uit om te controleren of de sterkte aan de normen voldoet. Elke breuk in welk stadium dan ook zal ervoor zorgen dat de hele ankerketting faalt.

2. Niet-destructief onderzoek

- Magnetische deeltjestests en röntgenfoutdetectie worden gebruikt om microscheurtjes te detecteren die onzichtbaar zijn voor het blote oog.

- Ultrasoon testen onderzoekt interne defecten om de integriteit van de ankerkettingstructuur te garanderen.

3. Andere tests

- Corrosiebestendigheidstest: plaats de ankerketting gedurende 7 dagen in zeewater en observeer de mate van oppervlakteroest.

- Koolstofpoedertest: Detecteer kleine scheurtjes die met het blote oog niet zichtbaar zijn.